💾 ID raportu: N2_1a | 📡 Data support: @sentionepl

🔐 Dostęp:

🔈 Zasięg: 60MLN ┃ 🧬 Sentyment ost 24h: 🟢12% / 🔴58% / 🔵7% / 🟠9% / 🟣14%

Jak KPO rzutuje na rząd D.Tuska z perspektywy social media?

Z perspektywy algorytmu social media afera KPO wpływa na rząd w kilku nakładających się warstwach, które wzajemnie się wzmacniają i utrwalają przekaz.

• Po pierwsze, temat ma cechy tzw. „contentu wirusowego”: jest łatwy do streszczenia w jednym obrazie lub haśle („jacht z KPO”), silnie nacechowany emocjonalnie i podatny na wizualizację w memach. Algorytmy platform preferują treści, które generują wysoki wskaźnik reakcji (reakcje, komentarze, udostępnienia) w krótkim czasie, więc każda grafika czy filmik z listą kontrowersyjnych wydatków jest intensywnie podbijana w zasięgu.
• Po drugie, sprawa rozgrywa się w formie krótkich, powtarzalnych narracji, które łatwo utrwalają się w świadomości odbiorców. W social media działa mechanizm „framingu” – algorytm utrwala dominujący kadr interpretacyjny. Tu jest nim proste zestawienie: „rząd = KPO = luksusowe zakupy dla swoich”. Wzmacnia to efekt polaryzacji – osoby krytyczne wobec rządu dostają coraz więcej treści o negatywnym wydźwięku, a zwolennicy – kontrnarracje z obroną mechaniki programu, co utrzymuje obie grupy w stanie mobilizacji.
• Po trzecie, z punktu widzenia modelu rekomendacyjnego temat jest „samowzmacniający się”: im więcej interakcji w krótkim czasie, tym częściej materiał jest proponowany kolejnym odbiorcom. To prowadzi do „przebicia bańki” – nawet osoby, które nie śledzą polityki, widzą memy i krótkie filmiki, bo algorytm uznaje je za treści wysokiego zainteresowania społecznego.
• Po czwarte, duża część treści ma formę ironii, sarkazmu lub memów, które generują wielokrotne udostępnienia i komentarze z własnymi dopiskami. Algorytmy rozpoznają to jako wysoki „engagement” i dodatkowo premiują. To sprawia, że negatywny wydźwięk staje się dominującym tonem w percepcji tematu – nawet jeśli istnieją merytoryczne wyjaśnienia, są one mniej atrakcyjne w formie i gorzej się rozchodzą.

W efekcie w warstwie algorytmicznej KPO działa na rząd jak tzw. „high-engagement controversy” – temat o wysokiej klikalności, który wzmacnia krytyczne narracje, utrwala je w bańkach informacyjnych i wypycha inne przekazy rządu poza główny obieg. To nie tylko zwiększa negatywny sentyment, ale też powoduje, że komunikaty o sukcesach rządu mają niższy współczynnik dotarcia, bo algorytm kieruje uwagę odbiorców na treści z silniejszą reakcją emocjonalną.

Jak temat KPO wpływa na wizerunek rządu w social media i internecie?

Afera KPO w przestrzeni internetu i social media działa jak silny katalizator pogorszenia wizerunku rządu, bo w mechanice sieciowej łączy trzy elementy, które są dla algorytmów idealnym paliwem, a dla wizerunku – dużym obciążeniem.

• Po pierwsze, uproszczony przekaz. W sieci rzadko działa złożona analiza finansowa czy prawna, natomiast bardzo mocno rezonują krótkie, obrazowe hasła i symbole. W przypadku KPO jest to narracja „jachtów dla swoich”, wspierana memami i grafikami z kwotami. Takie obrazy wbijają się w świadomość szybciej niż komunikaty o strukturze programu czy kontroli wydatków. Algorytmy promują je, bo są jasne, emocjonalne i łatwe do przetworzenia w kilka sekund.
• Po drugie, efekt „emocjonalnej dominacji” w feedach. Ponieważ zdecydowana większość wirusowych treści o KPO ma wydźwięk krytyczny lub ironiczny, to właśnie ten ton staje się dominującym filtrem postrzegania rządu w sieci. Wrażenie odbiorcy, który przewija TikToka, X czy Facebooka, jest takie, że rząd jest w centrum afery i że „wszyscy o tym mówią” – nawet jeśli w rzeczywistości aktywną dyskusję prowadzi mniejszość użytkowników.
• Po trzecie, marginalizacja narracji obronnych. Materiały wyjaśniające, że środki są refundowane, że są kontrole i zwroty, nie mają tej samej atrakcyjności wizualnej i emocjonalnej co mem z jachtem czy z listą beneficjentów. Algorytmy traktują je jako treści o mniejszym potencjale interakcji, więc ich zasięg jest ograniczony. To oznacza, że wizerunek rządu kształtuje się głównie w oparciu o przekazy krytyczne, a komunikaty neutralne lub pozytywne znikają w tle.

Efekt końcowy jest taki, że w przestrzeni online rząd jest kodowany przede wszystkim przez pryzmat KPO jako symbolu marnotrawstwa i nepotyzmu. Nawet osoby, które nie śledzą polityki, stykają się z tym motywem w formie żartów, memów czy skrótowych komentarzy. To z kolei utrwala negatywne skojarzenia, bo w logice mediów społecznościowych „często powtarzana rama” staje się podstawowym kontekstem oceny.

Czy rząd ma szanse się obronić w temacie KPO?

Z punktu widzenia dynamiki social media rząd ma bardzo ograniczone pole manewru, ale nie jest to sytuacja całkowicie bez wyjścia.

Największy problem polega na tym, że wizerunek afery KPO został już zakodowany w prostej, silnie emocjonalnej ramie („jachty dla swoich”), która jest memiczna, łatwa do powtarzania i trudna do zneutralizowania argumentami merytorycznymi. W social media, kiedy taka rama zacznie żyć własnym życiem, obrona faktami działa tylko w ograniczonym stopniu — zwłaszcza jeśli przekaz obronny jest mniej atrakcyjny wizualnie i emocjonalnie.

Teoretyczna szansa na odbicie istnieje w dwóch scenariuszach:

• Przykrycie tematu większym newsem – wydarzenie o wysokim potencjale wirusowym, które odciągnie uwagę algorytmów i odbiorców od KPO. To działało w przeszłości, ale jest krótkotrwałe i nie usuwa negatywnego skojarzenia, tylko je „przykrywa”.

• Aktywne odzyskanie narracji – rząd musiałby pokazać wyraźne, medialnie efektowne działania naprawcze: jawność pełnej listy, natychmiastowe zwroty, widoczne dymisje, plus realne historie beneficjentów, gdzie KPO pomogło w sposób bezdyskusyjny. Tylko wtedy można zbudować kontrnarrację, która ma szansę zyskać zasięgi.

Problem w tym, że obie strategie wymagają działania szybko, zanim temat utrwali się w algorytmach na stałe. Im dłużej negatywny framing dominuje, tym bardziej staje się on „bazowym” filtrem postrzegania rządu w sieci. W tej chwili KPO ma już cechy symbolu – a symbole w politycznym internecie żyją latami, wracając w memach i skrótach myślowych.

Projekcja trajektorii  kryzysu (model a_12_future)

Faza 1 – Eskalacja wirusowa (0–7 dni od punktu krytycznego)
Nagły wzrost liczby treści z hasłami i memami o „jachtach z KPO”, listami beneficjentów i kontrastami wydatków. Algorytmy promują materiały o największym ładunku emocjonalnym i prostych ramach narracyjnych. Wizerunek rządu zaczyna być silnie definiowany przez negatywny ton, a zasięg przekazów obronnych jest minimalny. Sentyment negatywny w dominujących kanałach może sięgnąć 60–70%.

Faza 2 – Stabilizacja wysokiej ekspozycji (8–21 dni)
Temat utrzymuje się w topowych trendach i hashtagach (#AferaKPO, #KorytoPlatformyObywatelskiej). Dochodzi do rozszerzenia ramy – KPO jest łączone z innymi wątkami o marnotrawstwie lub nepotyzmie. Pojawiają się kolejne materiały „podgrzewające” temat (np. nowe przykłady zakupów, wypowiedzi polityków), co utrzymuje algorytmiczny priorytet tematu. Krytyczne treści są stale serwowane odbiorcom, którzy już weszli w interakcję z wcześniejszymi materiałami.

Faza 3 – Fragmentacja narracji (3.–5. tydzień)
Zainteresowanie ogółu użytkowników zaczyna słabnąć, ale temat zostaje silnie osadzony w bańkach informacyjnych. W grupach przeciwników rządu KPO staje się stałym argumentem, przywoływanym w dyskusjach niezależnie od kontekstu. Zasięgi spadają, ale memy i ironiczne odniesienia funkcjonują jako „szablony” dla nowych treści. Wizerunek rządu w tych grupach utrwala się jako negatywny w oparciu o ten symbol.

Faza 4 – Faza powrotów (po 6. tygodniu)
Temat odżywa przy każdej okazji: publikacja wyników kontroli, nowa afera finansowa, kampania wyborcza. Nawet jeśli w mediach tradycyjnych KPO schodzi na dalszy plan, w social media funkcjonuje jako skrót myślowy i memiczny do określania władzy („jak przy KPO…”). Wizerunkowo to oznacza długotrwałe skojarzenie rządu z niegospodarnością, które trudno zneutralizować pojedynczymi przekazami sukcesu.

Rozkład wskazywania winnych (baza komentarze social media):

• 🟦 54% – obecna koalicja rządząca (Donald Tusk, Katarzyna Pełczyńska-Nałęcz, KO i partnerzy koalicyjni)
• 🟥 31% – poprzedni rząd PiS (ustalenie kryteriów programu, opóźnienia w odblokowaniu KPO, kadry w instytucjach)
• 🟦🟥 9% – obie strony polityczne w równym stopniu („PO i PiS tak samo winne”)

Na podstawie analizy komentarzy % rozkład oczekiwań użytkowników wobec rozwiązania sytuacji z KPO:

• 38% – dymisje i personalne rozliczenia osób odpowiedzialnych (ministrowie, premier, beneficjenci powiązani politycznie)
• 27% – pełna jawność listy beneficjentów, umów i kwot
• 19% – wstrzymanie wypłat i audyt wszystkich projektów w ramach HoReCa
• 11% – odzyskanie środków wydanych na cele uznawane za nieuzasadnione

Na podstawie analizy komentarzy sprawy wywołujące najbardziej skrajne emocje rozkładają się następująco:

1. Wydatki z KPO na luksusowe dobra – 42%
To zdecydowanie najczęściej przywoływany powód oburzenia. Wskazywane są zakupy jachtów, saun, solariów, luksusowych samochodów czy sprzętu gastronomicznego o wysokiej cenie, które dla komentujących symbolizują marnotrawstwo i oderwanie od realnych potrzeb społecznych. Dominują emocje takie jak złość, frustracja i pogarda, często w tonie drwin („jacht plus”, „Koryto Platformy Obywatelskiej”). Ten wątek bywa wspierany memami i ironicznymi porównaniami z potrzebami służby zdrowia czy infrastruktury.

2. Powiązania polityczne beneficjentów i nepotyzm – 26%
Tutaj akcent pada na fakt, że część beneficjentów ma powiązania rodzinne lub towarzyskie z politykami, zwłaszcza z KO, ale też z wcześniejszymi kadrami PiS. Wywołuje to emocje oburzenia, zawodu i nieufności, bo użytkownicy widzą w tym potwierdzenie „systemu kolesiostwa”. Komentarze często przybierają formę personalnych wycieczek pod adresem polityków i ich rodzin.

3. Obniżenie kryteriów naboru i brak skutecznej kontroli – 18%
To wątek proceduralny, ale silnie nacechowany emocjonalnie. Dotyczy decyzji o złagodzeniu wymogów (np. spadek obrotów 30% → 20%) oraz rzekomej pobłażliwości w ocenie wniosków. Część komentujących traktuje to jako celowe otwarcie furtki dla nadużyć. Emocje to głównie rozczarowanie, złość i poczucie bezsilności.

4. Źródło finansowania (prefinansowanie z budżetu) – 9%
Ten wątek wywołuje mniej emocji niż powyższe, ale nadal budzi kontrowersje. Dotyczy faktu, że środki dla beneficjentów wypłacane są z polskiego budżetu przed otrzymaniem refundacji z UE, co krytycy opisują jako „podwójne obciążenie” podatników. Emocje to głównie gniew i poczucie niesprawiedliwości, ale też pewne poczucie dezorientacji w mechanizmie finansowania.

5. Handel spółkami pod nabór HoReCa – 5%
Wzbudza mniej skrajnych emocji liczbowo, ale gdy się pojawia, jest silnie nacechowany gniewem i pogardą. Komentujący wskazują, że przed ogłoszeniem naboru pojawił się „czarny rynek” sprzedaży spółek spełniających kryteria dotacyjne, co postrzegane jest jako wyrachowane nadużycie.

💊 Dominująca Metanarracja

„KPO to wielkie koryto dla ludzi władzy, z którego politycy i ich znajomi finansują luksusy za publiczne pieniądze.”

Główne przesłanie:
Środki z KPO są przedstawiane jako narzędzie do wzbogacania się środowiska rządzącego, wydawane na dobra luksusowe, rozrywkę i projekty o wątpliwej wartości publicznej, zamiast na realne potrzeby społeczne. Narracja łączy to z oskarżeniami o nepotyzm i brak przejrzystości, sugerując systemowe nadużycia i świadome omijanie mechanizmów kontroli.

---

🔍 Wektory dystrybucji narracji

🔸 Propagatorzy i źródła:

• Aktywni użytkownicy o poglądach antyrządowych (głównie powiązani z opozycją wobec obecnej koalicji), sympatycy PiS, część elektoratu Konfederacji.

• Konta publicystyczne i komentatorskie, blogerzy polityczni, profile lokalnych działaczy.

• Miejsca: X (Twitter) w wątkach oznaczonych #AferaKPO, #AferaTuska, #KPO, fora polityczne i grupy dyskusyjne skupione na rozliczaniu wydatków publicznych.

🔸 Formy przekazu:

• Hasła skrótowe i pejoratywne etykiety („Koryto Platformy Obywatelskiej”, „jacht plus”).

• Powtarzalne memy i grafiki z mapami beneficjentów, zdjęciami luksusowych zakupów, zestawieniami kwot.

• Ironia i sarkazm w formie komentarzy imitujących rządowe hasła sukcesu, kontrast zestawień wydatków na luksusy z niedofinansowaniem usług publicznych.

• Bezpośrednie oskarżenia o złodziejstwo i nepotyzm, uproszczone narracje sprowadzające całe KPO do kilku medialnych przykładów.

💭 TOP 5 tematów o najwyższym poziomie nasycenia %

• Wydatki z KPO na luksusy – 28% – dominujący wątek o jachtach, klubach, drogich samochodach i wyposażeniu.

• Powiązania polityczne beneficjentów – 22% – narracja o dotacjach dla rodzin i znajomych polityków.

• Procedury i kryteria przyznawania środków – 18% – krytyka obniżenia wymogów i braku kontroli.

• Odpowiedzialność rządu i ministerstwa – 16% – personalizacja winy (minister Pełczyńska-Nałęcz, premier Tusk).

• Polaryzacja polityczna wokół KPO – 11% – PiS kontra KO, wzajemne oskarżenia o blokowanie lub defraudacje.

---

✅ TOP 5 argumentów wspierających

• Dywersyfikacja działalności po pandemii – 14% – podkreślanie, że inwestycje miały chronić branżę HoReCa przed kryzysami.

• Legalność działań w ramach regulaminu – 10% – twierdzenie, że wydatki były zgodne z zapisami programu.

• Tworzenie miejsc pracy – 8% – wskazywanie na utrzymanie lub wzrost zatrudnienia dzięki wsparciu.

• Wsparcie dla małych i średnich firm – 6% – akcent na znaczenie sektora HoReCa dla gospodarki.

• brak – mniej niż 2% inne pozytywne wątki.

---

❌ TOP 5 argumentów przeciwnych

• Marnotrawstwo środków publicznych – 21% – zarzut wydawania pieniędzy na cele luksusowe i niepotrzebne.

• Nepotyzm i kolesiostwo – 18% – powiązania rodzinne i partyjne beneficjentów.

• Brak kontroli i przejrzystości – 15% – krytyka systemu weryfikacji i oceny wniosków.

• Polityczne wykorzystanie KPO – 12% – teza, że środki były narzędziem nagradzania swoich środowisk.

• Pogorszenie wizerunku Polski w UE – 7% – obawy o utratę dalszych funduszy.

---

🧠 TOP 5 emocji wyrażanych w komentarzach

• Gniew – 39% – oburzenie na wydatki na luksusy z publicznych środków.

• Pogarda – 21% – deprecjonowanie beneficjentów i rządzących.

• Rozczarowanie – 17% – zawód w związku z brakiem transparentności po obietnicach.

• Sarkazm – 13% – ironiczne komentarze i memy o „jachtach z KPO”.

• Nieufność – 10% – obawy, że afera jest wierzchołkiem większych nadużyć.

Na podstawie analizy danych, w dyskusji o wypowiedzi Jarosława Kaczyńskiego podczas miesięcznicy smoleńskiej:

• Za Kaczyńskim – około 22% wszystkich wypowiedzi. Obejmuje to bezpośrednie komentarze popierające, wpisy broniące kontekstu słów, narracje o reakcji na prowokację, a także część memów i ironii o charakterze obronnym lub kontrującym krytykę.
• Przeciw Kaczyńskiemu – około 70% wszystkich wypowiedzi. Zawiera to komentarze negatywne, mieszane z przewagą krytyki oraz zdecydowaną większość materiałów ironicznych, memów i przeróbek, które przedstawiają go w negatywnym świetle lub deprecjonują jego wypowiedź.

• Poparcie (wypowiedzi aprobujące PKN, pozytywne wobec działań i deklaracji w temacie rolnictwa): ok. 38%

• Krytyka (wypowiedzi negatywne wobec PKN, kwestionujące kompetencje lub intencje w tym temacie): ok. 54%

Główne punkty krytyki

• Brak wiedzy merytorycznej o rolnictwie – 14% Komentujący wskazują, że jego wypowiedzi na temat wsi i produkcji rolnej są ogólnikowe, oparte na hasłach i emocjach, a nie na analizie realnych problemów branży. Zarzuca się mu powielanie niesprawdzonych informacji, brak odniesień do konkretnych danych ekonomicznych oraz niedostateczne zrozumienie mechanizmów rynku rolnego, dotacji czy polityki unijnej.
• Wykorzystywanie tematu w kampanii wyborczej – 12% Pojawia się opinia, że Nawrocki traktuje temat rolnictwa instrumentalnie – jako narzędzie do mobilizacji elektoratu wiejskiego. Spotkania z rolnikami, wizyty w gospodarstwach czy publiczne deklaracje odbierane są jako starannie wyreżyserowane wydarzenia wizerunkowe, mające na celu zdobycie poparcia, a nie faktyczne rozwiązywanie problemów.
• Sprzeczność między deklaracjami a faktami – 10% Krytycy wytykają mu rozbieżności pomiędzy tym, co mówi, a tym, co jest możliwe do wykonania w ramach jego kompetencji. Wskazują, że obiecuje rozwiązania, które należą do zadań rządu lub parlamentu, a nie prezydenta. Pojawiają się również opinie, że prezentuje sytuację rolnictwa w sposób selektywny, pomijając niewygodne fakty.
• Nieskuteczność poprzednich działań – 8% Odwołania do wcześniejszych obietnic lub inicjatyw, które – zdaniem komentujących – nie przyniosły żadnych wymiernych efektów dla wsi. Wskazuje się na brak doprowadzonych do końca projektów, które mogłyby poprawić sytuację rolników. W komentarzach powtarza się narracja, że jego deklaracje kończą się na słowach i medialnych wystąpieniach.
• Negatywne porównania do poprzedników – 6% Część użytkowników zestawia jego działania z polityką poprzednich prezydentów lub ministrów rolnictwa, oceniając go jako „kontynuatora pustych gestów” i PR-owych działań bez realnego przełożenia na życie rolników. Krytyka często przybiera formę ironii lub sarkastycznych porównań.

Dlaczego sieć „nie kupiła” tematy rolnictwa?

Z jednej strony wśród zwolenników działało to jako potwierdzenie jego narracji o ochronie polskiej ziemi i bezpieczeństwa żywnościowego. Ten przekaz był prosty, emocjonalny i mocno zakorzeniony w tożsamościowych hasłach, więc dawał poczucie, że „stoi po stronie wsi”.

Z drugiej strony dla odbiorców spoza jego elektoratu te same komunikaty brzmiały jak czysto wyborczy PR. Podkreślano, że:
– mówi o rozwiązaniach, które leżą poza realnymi kompetencjami prezydenta,
– powiela hasła niepoparte danymi (np. o skali sprzedaży ziemi obcym),
– brakowało mu konkretów legislacyjnych czy ekonomicznych,
– styl przekazu był mocno kampanijny, z powtarzalnymi frazami i medialnymi eventami.

W efekcie zamiast poszerzyć poparcie, temat umocnił jedynie już przekonanych, a wśród sceptyków pogłębił wrażenie, że chodzi bardziej o polityczny efekt niż realną zmianę. W dodatku silna obecność ironii i drwin w komentarzach pokazuje, że stał się łatwym celem dla memów i kpin, co w social media szybko psuje narrację.

💊 Dominująca Metanarracja

„Nawrocki udaje obrońcę rolników, ale w rzeczywistości wykorzystuje temat wsi wyłącznie jako kampanijną zagrywkę.”

Główne przesłanie:
Najczęściej powtarzany przekaz koncentruje się na tezie, że wypowiedzi i działania prezydenta w temacie rolnictwa są pozbawione merytorycznej treści i mają charakter propagandowy, służąc jedynie mobilizacji własnego elektoratu. Narracja podkreśla rozdźwięk między deklaracjami o obronie polskiej wsi a rzekomym brakiem realnych, skutecznych działań na jej rzecz.

---

🔍 Wektory dystrybucji narracji

🔸 Propagatorzy i źródła:

• Krytycy związani z elektoratem KO, Lewicy i PSL, aktywni politycznie użytkownicy w wieku 30–60 lat.

• Grupy i fora o profilu antyrządowym, wątki polityczne w mediach społecznościowych, sekcje komentarzy pod artykułami w dużych portalach informacyjnych.

🔸 Formy przekazu:

• Powtarzane frazy kwestionujące kompetencje („nie zna się na rolnictwie”), ironiczne porównania do innych polityków, skrótowe oskarżenia o hipokryzję.

• Uproszczone memiczne hasła łączące temat wsi z wątkiem kampanii wyborczej.

• Techniki kontrastu – zestawianie jego deklaracji z negatywną oceną efektów, akcentowanie sprzeczności między słowami a czynami.

💭 TOP 5 tematów o najwyższym poziomie nasycenia %

• Zakaz sprzedaży polskiej ziemi obcokrajowcom – 19% – główna oś narracji, w kontekście obrony interesów rolników i suwerenności gospodarczej.

• Krytyka PSL jako wroga polskiej wsi – 15% – często powiązana z atakami na wcześniejsze decyzje polityczne tej partii.

• Umowa Mercosur a interesy polskiego rolnictwa – 13% – obawy o konkurencję z importem z Ameryki Południowej.

• Spotkania z rolnikami i obietnice wsparcia – 11% – oceniane pozytywnie przez sympatyków, a jako „kampanijna pokazówka” przez krytyków.

• Zarzut braku wiedzy prezydenta o rolnictwie – 9% – komentarze oparte na ocenach jego wypowiedzi i działań.

---

✅ TOP 5 argumentów wspierających

• Obrona polskiej ziemi przed wykupem przez obcych – 17% – wskazywanie, że to ochrona bezpieczeństwa żywnościowego.

• Sprzeciw wobec szkodliwych umów handlowych – 12% – poparcie dla stanowiska przeciw Mercosur.

• Współpraca z rolnikami i związkami rolniczymi – 9% – postrzeganie prezydenta jako „bliskiego ludziom wsi”.

• Inicjatywy ustawodawcze na rzecz wsi – 7% – docenianie szybkiego działania po objęciu urzędu.

• brak – mniej niż 2% wypowiedzi zawiera kolejne argumenty.

---

❌ TOP 5 argumentów przeciwnych

• Brak wiedzy merytorycznej o rolnictwie – 14% – oceniany jako powielający niesprawdzone tezy.

• Wykorzystywanie tematu w kampanii wyborczej – 12% – oskarżenia o czysto PR-owe działania.

• Sprzeczność między deklaracjami a faktami – 10% – zarzuty o wprowadzanie w błąd opinii publicznej.

• Nieskuteczność poprzednich działań – 8% – opinie, że nie zrealizował wcześniejszych obietnic rolniczych.

• Negatywne porównania do poprzedników – 6% – przedstawianie jako „kontynuatora pustych gestów”.

---

🧠 TOP 5 emocji wyrażanych w komentarzach

• Złość – 28% – pojawia się w krytyce jego wypowiedzi o rolnictwie i oskarżeniach o propagandę.

• Nadzieja – 21% – u zwolenników widoczna wiara w realne wsparcie wsi.

• Pogarda – 18% – często łączona z personalnymi obelgami i negatywnymi porównaniami.

• Ironia – 15% – stosowana do podważania sensu jego działań.

• Duma – 9% – w komentarzach pozytywnych, akcentujących obronę polskiej ziemi.

---

🔁 TOP 5 najczęściej powtarzanych fraz

• „Zakaz sprzedaży ziemi obcym” – 14%

• „PSL wróg polskiej wsi” – 11%

• „Prezydent nie zna się na rolnictwie” – 10%

• „Mercosur zagrożenie dla rolników” – 9%

• „Obrona polskiej wsi” – 8%

📊 Wynik analizy

Analiza komentarzy dotyczących tematu „Prezydent Nawrocki o rolnictwie” w oparciu dyskusje  w mediach społecznościowych wskazuje, że kluczowym tematem dominującym jest kwestia ochrony polskiej ziemi przed wykupem przez podmioty zagraniczne oraz powiązana z tym narracja o bezpieczeństwie żywnościowym. 🔴 46% komentarzy wyraża negatywny stosunek, koncentrując się głównie na zarzutach o brak merytorycznej wiedzy w zakresie rolnictwa, instrumentalne traktowanie tematu wsi w kampanii wyborczej, sprzeczności między deklaracjami a faktycznymi kompetencjami prezydenta, nieskuteczność wcześniejszych obietnic oraz negatywne porównania do poprzedników. W komentarzach negatywnych najczęściej występują emocje: 52% złość, 24% pogarda, 16% rozczarowanie oraz 8% frustracja. 🟢 20% komentarzy ma charakter pozytywny, wskazując przede wszystkim na docenienie inicjatyw w obronie polskiej ziemi, sprzeciw wobec umów uznawanych za szkodliwe dla rolników (jak Mercosur), pozytywną ocenę kontaktu z rolnikami i środowiskiem wiejskim oraz tempo podejmowania inicjatyw ustawodawczych. Dominujące emocje w pozytywnych wypowiedziach to 46% nadzieja, 28% duma, 18% satysfakcja oraz 8% radość. 🟣 22% komentarzy to wypowiedzi ironiczne lub sarkastyczne, krytycznie komentujące w sposób humorystyczny głównie kompetencje prezydenta, PR-owy charakter działań, styl komunikacji oraz powtarzalność medialnych haseł. 🟠 6% komentarzy jest mieszanych, wyrażających niejednoznaczność wobec tematu, gdzie dominującymi emocjami są 48% ambiwalencja, 32% niepewność i 20% ostrożny optymizm. 🔵 6% komentarzy jest neutralnych, koncentrujących się na przekazie faktów, harmonogramach wizyt i powielaniu komunikatów prasowych bez ocen wartościujących. Analiza językowo-stylistyczna ujawnia dominację języka potocznego i nieformalnego z częstym użyciem wulgaryzmów, ostrych określeń i napastliwego tonu, szczególnie w wypowiedziach krytycznych oraz ironicznych. W komentarzach pozytywnych język jest mniej nacechowany emocjonalnie, ale nadal utrzymuje formę potoczną. Najczęściej pojawiające się słowa i frazy to: „rolnictwo”, „ziemia”, „zakaz sprzedaży ziemi obcym”, „Mercosur”, „obrona polskiej wsi”, „brak kompetencji”, „kampania wyborcza”. Widać również powtarzalne formułki i wklejane treści promocyjne, co może świadczyć o częściowo zorganizowanej dystrybucji przekazu, wpływającej na zwiększenie udziału komentarzy neutralnych i ironicznych. Podsumowując, wizerunek prezydenta w kontekście rolnictwa jest mocno spolaryzowany. Chociaż negatywne i ironiczne wypowiedzi łącznie stanowią większość, to istnieje istotna grupa pozytywnie nastawionych komentujących oraz niewielki odsetek opinii mieszanych i neutralnych. Kluczowy temat – ochrona polskiej ziemi – działa mobilizująco zarówno na zwolenników, jak i przeciwników, będąc jednocześnie głównym polem sporu o realność i skuteczność podejmowanych działań.