📅 29.08.2025 || 👁️ Data House Res Futura

Oczekiwania wobec tragedii – rozkład % baza komentarzy

• Ujawnienie przyczyn katastrofy i raport techniczny – 28% Wysokie oczekiwanie na oficjalne, precyzyjne informacje: co zawiodło, czy była to awaria, błąd pilota, czy kwestia organizacyjna.
• Rezygnacja z organizacji przyszłych pokazów lotniczych – 24% Komentarze wzywające do zakończenia Air Show, postrzeganego jako niepotrzebne ryzyko.
• Ukierunkowana odpowiedzialność polityczna i personalna – 18% Oczekiwanie dymisji lub wskazania osób winnych (organizatorzy, MON, rząd).
• Oddanie hołdu pilotowi i uczczenie pamięci – 15% Postulaty zorganizowania oficjalnych ceremonii, minut ciszy, uroczystości wojskowych.
• Wzmocnienie procedur bezpieczeństwa i zmian w regulacjach – 10% Sugestie dotyczące przeglądu zasad pokazów, ograniczeń sprzętowych, zmiany procedur.

% rozkład przypisywanej winy – baza komentarzy

• Organizatorzy Air Show (wojsko, MON, kierownictwo wydarzenia) – 31% Użytkownicy obwiniają osoby odpowiedzialne za planowanie i zatwierdzenie użycia myśliwców w pokazach.
• Pilot (błąd człowieka, przeszarżowanie) – 22% Komentarze wskazujące na możliwość niewłaściwej decyzji lub manewru podczas lotu.
• Decydenci polityczni (rząd, szef MON, premier) – 18% Krytyka decyzji systemowych oraz symboliczne obciążenie władzy za stan armii i organizację pokazów.
• Stan techniczny samolotu lub sprzętu – 15% Wskazania na awarie, przestarzałość, możliwe problemy z konserwacją F-16.
• brak jednoznacznego winnego / tragedia losowa – 10% Wypowiedzi wskazujące na nieszczęśliwy wypadek, bez potrzeby szukania winnych.
• Teorie spiskowe (ingerencja zewnętrzna, sabotaż) – 4% Marginalna grupa spekulująca o zewnętrznym wpływie, np. „systemy USA”, „atak”.

💊 Dominująca Metanarracja

„Po co robić te pokazy, skoro znowu ktoś ginie – kompletna nieodpowiedzialność!”

Główne przesłanie:
Komentarze tworzą spójny przekaz, w którym tragedia w Radomiu jest przedstawiana jako przewidywalny efekt nieodpowiedzialnej organizacji pokazów lotniczych. Użytkownicy sugerują, że wydarzenia tego typu są niepotrzebne, stwarzają nieuzasadnione ryzyko dla pilotów i służą wyłącznie medialnej lub propagandowej oprawie. Powtarzają się odniesienia do wcześniejszych katastrof, co ma wzmacniać przekonanie, że takie sytuacje są częste i systemowo ignorowane.

🔍 Wektory dystrybucji narracji
🔸 Propagatorzy i źródła:

• Użytkownicy o neutralnym lub krytycznym stosunku do instytucji wojskowych
• Aktywne konta komentujące wiadomości na Facebooku, fora publiczne i sekcje komentarzy pod postami newsowymi
• Grupy lokalne i ogólnopolskie, szczególnie te reagujące na wydarzenia bieżące z użyciem tagów takich jak #Radom, #AirShow, #F16

🔸 Formy przekazu:

• Powtarzające się pytania retoryczne („ile jeszcze tragedii potrzeba?”), ironiczne uwagi i skrócone hasła
• Częste użycie kontrastów (np. „życie pilota” vs „rozrywka dla tłumu”) i sugestywnych uproszczeń („znowu pokaz i znowu śmierć”)
• Wysoka powtarzalność kluczowych fraz, brak potrzeby uzasadniania — narracja opiera się na przekonaniu, że „wszyscy już wiedzą, jak jest”

📊 Wynik analizy

Temat analizy to katastrofa F-16 podczas prób do Air Show w Radomiu. Przeprowadzono pełną analizę sentymentu i emocji na podstawie wszystkich komentarzy zawartych w załączonym materiale. Analiza komentarzy dotyczących katastrofy F-16 na wszystkich platformach social media w Polsce wskazuje, że dominującym tematem wpływającym na sentyment jest krytyka zasadności i bezpieczeństwa organizowania pokazów lotniczych z udziałem nowoczesnych maszyn bojowych.🔴 47 procent komentarzy wyraża negatywny stosunek i koncentruje się głównie na oskarżeniach wobec organizatorów, wojskowych, polityków oraz na sensowności samego wydarzenia. W wypowiedziach negatywnych najczęściej występują emocje: 39 procent złość, 36 procent frustracja, 25 procent smutek. W tej kategorii największą podkategorią tematyczną są komentarze krytykujące sens pokazów – 38 procent. Kolejne to zarzuty wobec instytucji rządowych i MON – 27 procent, oskarżenia o brak profesjonalizmu – 20 procent, wątpliwości dotyczące procedur bezpieczeństwa – 10 procent, oraz zarzuty wobec stanu technicznego sprzętu – 5 procent.🟢 13 procent komentarzy ma charakter pozytywny i wskazuje przede wszystkim na bohaterstwo pilota oraz szacunek dla jego służby. Dominujące emocje w pozytywnych wypowiedziach to 43 procent smutek, 32 procent nadzieja, 25 procent satysfakcja z działań służb ratunkowych. W obrębie tej kategorii najwięcej wpisów dotyczy wyrazów współczucia i żalu wobec ofiary – 56 procent, następnie pozytywna ocena reakcji służb – 24 procent, uznanie dla odwagi pilota – 20 procent.🟣 15 procent komentarzy ma charakter ironiczny lub sarkastyczny i w humorystyczny sposób komentuje głównie działania władz, organizatorów oraz decyzje dotyczące użycia F-16 do pokazów. Najczęstsze są tu kpiny z polityków – 44 procent, prześmiewcze uwagi o organizacji pokazów – 33 procent, oraz sarkazm wobec społecznych reakcji – 23 procent.🟠 9 procent komentarzy jest mieszanych i wyraża niejednoznaczność wobec tematu, gdzie dominują emocje: 41 procent ambiwalencja, 35 procent niepewność, 24 procent smutek. W tej kategorii dominują wypowiedzi próbujące zrozumieć kontekst wydarzenia bez jednoznacznego oceniania – 47 procent, inne to relatywizacja wypadku na tle historii lotnictwa – 32 procent, oraz dyskusje o potrzebie pokazów mimo ryzyka – 21 procent.🔵 16 procent komentarzy ma charakter neutralny i skupia się na przekazywaniu faktów, relacjonowaniu wydarzeń, linkowaniu do źródeł i informacjach technicznych. Podkategorie to: relacje z miejsca zdarzenia – 53 procent, dzielenie się linkami do artykułów – 28 procent, opisy procedur i danych technicznych – 19 procent.Najsilniej negatywny wektor zasięgu generują komentarze dotyczące krytyki organizatorów Air Show i polityków, z dominującymi emocjami złości i frustracji. Największy udział w tej grupie mają frazy dotyczące bezsensowności pokazów oraz powtarzających się tragedii. Z kolei pozytywny sentyment najczęściej wzmacniają komentarze zawierające wyrazy współczucia i uznania dla odwagi pilota, co wiąże się z dominującą emocją smutku oraz nadzieją na zmianę. Tematem dominującym, który wyraźnie oddziałuje w obu kierunkach, jest sama idea organizowania pokazów lotniczych – część użytkowników traktuje je jako niebezpieczne i zbędne, podczas gdy inni bronią ich wartości edukacyjnej i symbolicznej, co wywołuje zarówno krytykę, jak i uznanie.Styl językowy dominujący w komentarzach to język nieformalny i potoczny, często z elementami wulgarnymi. Typowe są wyrażenia nacechowane emocjonalnie, skróty, pytania retoryczne oraz ironiczne sformułowania. Najczęściej pojawiające się słowa kluczowe i frazy to: „tragedia”, „Air Show”, „F-16”, „pilot”, „pokazy”, „po co te pokazy”, „zginął”, „MON”, „Radom”, a także hashtagi #F16, #Radom, #AirShow, #katastrofa.W analizowanym zbiorze występują powtarzalne komentarze, szczególnie w obrębie sarkastycznych i negatywnych wypowiedzi, często z użyciem tych samych fraz lub kluczowych sformułowań. Niektóre wpisy są kopiowane i powielane z drobnymi zmianami, co może zaniżać różnorodność rzeczywistej dyskusji i wzmacniać dominujące narracje. Ich wpływ na rozkład sentymentu polega na zwiększeniu udziału kategorii negatywnej oraz ironicznej kosztem neutralności i wypowiedzi mieszanych.

Grupa: Poparcie dla Mateusza Morawieckiego (42%)

Rodzaje dominujących argumentów w tej grupie:

• Merytoryczność i znajomość danych – 36% komentarzy tej grupy
• Skuteczna obrona PiS i rządów 2015–2023 – 28%
• Krytyka Mentzena jako niekompetentnego przeciwnika – 24%
• Odniesienie do stylu debaty (opanowanie, przewaga) – 10%
• Inne (np. poparcie dla samej inicjatywy, bez oceny Mentzena) – 2%

Grupa: Poparcie dla Sławomira Mentzena (18%)

Rodzaje dominujących argumentów w tej grupie:

• Krytyka Morawieckiego jako przedstawiciela starego układu (PiS) – 34%
• Mentzen jako inicjator otwartej rozmowy politycznej – 27%
• Zarzuty manipulacji danymi przez Morawieckiego – 19%
• Wartość samego formatu „piwo z politykiem” – 15%
• Inne (np. humorystyczne odniesienia do stylu Mentzena) – 5%

Linia narracyjna dominująca w komentarzach popierających Mateusza Morawieckiego:

Morawiecki zdominował debatę merytorycznie, prezentując konkretne dane i liczby, które kontrastowały z ogólnikami Mentzena. Były premier skutecznie punktował przeciwnika, broniąc decyzji podejmowanych za rządów PiS. Wielu komentujących uznało go za polityka doświadczonego, który rozumie mechanizmy państwa. Podkreślano jego spokój, determinację oraz celne reakcje na prowokacje. Argumenty Mentzena określano jako powierzchowne i nieprzygotowane. Obecność Morawieckiego na wydarzeniu interpretowano jako odważny ruch, który pokazał jego siłę. Wskazywano na jego przewagę nie tylko w warstwie argumentacyjnej, ale też retorycznej. Część komentujących uznała, że występ Mentzena może kosztować Konfederację poparcie w kolejnych wyborach. Pojawiły się opinie, że była to jedna z najskuteczniejszych publicznych interwencji Morawieckiego w ostatnich miesiącach. Debata została uznana za symboliczny powrót Morawieckiego do politycznej pierwszej ligi.

Linia narracyjna dominująca w komentarzach popierających Sławomira Mentzena

Mentzen pokazał odwagę, zapraszając byłego premiera na otwartą debatę w nieformalnej formule. Spotkanie było dowodem na to, że politykę można prowadzić inaczej – z dystansem, bez garniturów i scenariuszy. Część komentujących doceniła, że Mentzen poruszył trudne tematy, takie jak zadłużenie, podatki czy lockdowny. Wskazywano, że to on reprezentuje świeże podejście, w przeciwieństwie do starego stylu PiS. Mimo presji, próbował odpowiadać na zarzuty i nie unikał konfrontacji. Dla wielu jego obecność była znakiem autentyczności i dostępności dla wyborców. Podkreślano też, że nie każdy musi wygrać debatę, by zyskać szacunek za jej organizację. Format „piwo z Mentzenem” był oceniany jako demokratyzujący politykę i zachęcający do rozmowy. Pojawiały się głosy, że to dopiero początek kampanii Mentzena i że potrzebuje czasu, by zbudować przewagę. Uznano, że formuła była korzystna wizerunkowo, mimo trudnej konfrontacji.

Odsetek użytkowników, którzy zadeklarowali zmianę zdania na temat Mentzena po debacie: ok. 21%

🔎 Główne powody zmiany opinii:

1. Oczekiwanie na mocne uderzenie, zakończone rozczarowaniem Wiele osób spodziewało się, że Mentzen „rozjedzie” Morawieckiego – tymczasem stało się odwrotnie, co skutkowało poczuciem zawodu i publicznym odcięciem się od lidera Konfederacji.
2. Ocena jego stylu jako nieprzygotowanego i powierzchownego Komentarze wskazują, że Mentzen nie poradził sobie z presją, unikał konkretów, a jego wypowiedzi były chaotyczne lub zbyt uproszczone.
3. Porównanie z Morawieckim wypadające niekorzystnie Były premier prezentował dane, liczby i spójne narracje – co przy Mentzenie, często kojarzonym z formatem TikToka, wypadło blado.
4. Silny kontrast między oczekiwaniami a realnym występem Debata miała być politycznym show Mentzena, a została zdominowana przez jego przeciwnika – co mocno wpłynęło na emocjonalny odbiór wydarzenia.
5. Powtarzające się deklaracje wyborcze o przejściu do PiS Wzór komentarza „Jako wyborca Mentzena…” był kopiowany masowo, wzmacniając wrażenie masowego odpływu poparcia i uwiarygodniając zjawisko reorientacji politycznej.

🔥 Triggery w grupie popierającej Morawieckiego  – % rozkład najczęściej występujących „triggerów” (czyli emocjonalnych lub ideologicznych punktów zapalnych, które uruchamiały wsparcie dla Morawieckiego) w komentarzach zwolenników Mateusza Morawieckiego:

• Konfrontacja z Mentzenem jako „niedojrzałym przeciwnikiem” – 31% Komentujący uznawali, że Morawiecki obnażył brak przygotowania lidera Konfederacji.
• Obrona Kaczyńskiego i atak na Mentzena za jego słowa – 24% Apel o przeprosiny za wypowiedzi Mentzena wobec Kaczyńskiego wzmocnił lojalność części elektoratu PiS.
• Przedstawienie konkretnych danych gospodarczych – 19% Zestawienie liczb i budżetowych danych z ogólnikami przeciwnika działało jako element wzmacniający poparcie.
• Silna, dominująca postawa w debacie – 15% Styl wypowiedzi i kontrola narracji wzbudzały uznanie jako wyraz siły politycznej.
• Uderzenie w „mit” Konfederacji jako alternatywy dla PiS – 11% Pojawiła się satysfakcja z pokazania Mentzena jako słabego ogniwa w budowie przyszłej prawicy.

Poparcie dla Morawieckiego było silnie motywowane negatywnym odbiorem Mentzena i efektem konfrontacyjnym, a nie wyłącznie afirmacją polityki PiS. Wsparcie wzmacniały również symbole lojalności wobec Kaczyńskiego i przewaga retoryczna Morawieckiego.

💊 Dominująca Metanarracja

„Jako wyborca Mentzena, uważam, że się skompromitował i nie mam innego wyboru niż oddać głos na PiS”

Główne przesłanie:
Debata z Morawieckim została powszechnie odebrana jako porażka Mentzena, prowadząca do utraty zaufania wśród jego własnych zwolenników. Narracja ta nie tylko krytykuje styl i przygotowanie lidera Konfederacji, ale jednocześnie promuje Prawo i Sprawiedliwość jako jedyną realną alternatywę dla rozczarowanych wyborców.

🔍 Wektory dystrybucji narracji
🔸 Propagatorzy i źródła:

• Aktywne konta sympatyzujące z PiS oraz użytkownicy deklarujący wcześniejsze poparcie dla Konfederacji
• Najczęściej na platformie X (Twitter), z użyciem interakcji pod postami Mentzena i hasztagami związanymi z debatą

🔸 Formy przekazu:

• Powielane, identyczne frazy kopiowane masowo w komentarzach
• Uproszczona konstrukcja narracyjna: deklaracja poparcia + dezaprobata + zmiana preferencji wyborczej
• Wysoka spójność językowa sugerująca automatyzację lub skoordynowaną akcję komunikacyjną

📊 Wynik analizy

Analiza komentarzy dotyczących debata Morawiecki vs Mentzen na wydarzeniu „Piwo z Mentzenem” na wszystkich platformach social media w Polsce wskazuje, że dominującym tematem wpływającym na sentyment jest odbiór Mentzena jako przegranego debaty przez własnych wyborców i jego wizerunkowa porażka w starciu z Morawieckim. 🔴 34 procent komentarzy wyraża negatywny stosunek i koncentruje się głównie na kompromitacji Mentzena, jego braku przygotowania, słabej merytoryce oraz utracie zaufania wśród własnego elektoratu. W wypowiedziach negatywnych najczęściej występują emocje: 41 procent rozczarowanie, 35 procent frustracja, 24 procent złość. 🟢 21 procent komentarzy ma charakter pozytywny i wskazuje przede wszystkim na silne wystąpienie Morawieckiego, jego przewagę merytoryczną oraz odwagę Mentzena jako organizatora otwartego dialogu. Dominujące emocje w pozytywnych wypowiedziach to 44 procent satysfakcja, 33 procent entuzjazm, 23 procent nadzieja. 🟣 18 procent komentarzy ma charakter ironiczny lub sarkastyczny i w humorystyczny sposób komentuje głównie osobowości uczestników (np. „Pinokio”, „nos”), styl debaty oraz sam format spotkania „przy piwie”. 🟠 15 procent komentarzy jest mieszanych i wyraża niejednoznaczność wobec tematu, gdzie dominują emocje 39 procent ambiwalencja, 34 procent niepewność, 27 procent rozczarowanie. 🔵 12 procent komentarzy ma charakter neutralny i skupia się na zapowiedziach debaty, relacjach z transmisji, pytaniach o poruszane tematy lub faktycznym przebiegu rozmowy bez ocen.W ramach kategorii negatywnej dominują trzy podkategorie: kompromitacja Mentzena – 52 procent, niewłaściwe przygotowanie lub brak merytoryki – 28 procent oraz zarzuty o populizm i powierzchowność – 20 procent. W kategorii pozytywnej najwięcej komentarzy odnosi się do silnej postawy Morawieckiego – 48 procent, dalej uznanie dla odwagi Mentzena – 27 procent i pochwała samej formuły debaty – 25 procent. W komentarzach mieszanych występują głównie trzy wątki: dobry pomysł, ale złe wykonanie – 46 procent, rozczarowanie oboma politykami – 33 procent, niedosyt konkretów – 21 procent. Komentarze ironiczne dzielą się na: drwiny z Mentzena i jego stylu – 44 procent, wyśmiewanie Morawieckiego i PiS – 38 procent oraz ogólna kpina z polskiej polityki – 18 procent. Komentarze neutralne obejmują głównie: informacje o transmisji, lokalizacji, czasie – 56 procent, cytaty z debaty – 27 procent i ogólne pytania i relacje bez ocen – 17 procent.Wektor negatywnego zasięgu najsilniej wzmacnia temat kompromitacji Mentzena, szczególnie przez powielane komentarze zawierające identyczną formułę o utracie poparcia dla Konfederacji. Towarzyszą temu emocje rozczarowania i frustracji. Pozytywny sentyment jest natomiast wzmacniany przez merytoryczne wystąpienie Morawieckiego, prezentowanego jako skuteczny i opanowany polityk, co generuje silne emocje satysfakcji i entuzjazmu. Tematem dominującym o dwukierunkowym wpływie jest format debaty „przy piwie”. Dla jednej części komentujących jest to przykład otwartości i dialogu, a dla drugiej infantylizacja polityki i próba PR-owego ocieplania wizerunku bez realnej treści.W analizowanym zbiorze dominuje język potoczny, często wulgarny. Pojawiają się liczne wyrażenia nacechowane emocjonalnie, takie jak „rozjechał”, „kompromitacja”, „populista”, „zaorał”, „Pinokio”, „miskę ryżu”, co świadczy o wysokim poziomie polaryzacji wypowiedzi i silnym nacechowaniu emocjonalnym. Wśród najczęściej pojawiających się słów i haseł znajdują się: Mentzen, Morawiecki, kompromitacja, debata, Kaczyński, piwo, populizm, dane, TikTok, Pinokio.W analizie występują liczne nienaturalne wzorce, szczególnie powtarzający się masowo komentarz „Jako wyborca Mentzena, uważam, że się skompromitował…”. Taki wzorzec pojawia się z wysoką częstotliwością, wskazując na zorganizowaną akcję komunikacyjną lub użycie botów. Wpływa to znacząco na wynik analizy, zwiększając udział sentymentu negatywnego o co najmniej kilka punktów procentowych i wzmacniając percepcję porażki Mentzena niezależnie od rzeczywistego przebiegu debaty.

Główna linia narracyjna przeciwników pobicia Adama Niedzielskiego koncentruje się na następujących argumentach:

Przemoc fizyczna wobec jakiejkolwiek osoby publicznej jest niedopuszczalna i stanowi zagrożenie dla porządku demokratycznego. Nawet jeśli działania Niedzielskiego budzą kontrowersje, to rozliczenia powinny odbywać się wyłącznie na drodze sądowej. Pobicie traktowane jest jako przykład eskalacji mowy nienawiści i skutków politycznego szczucia. Komentujący wskazują, że żadne decyzje administracyjne nie mogą usprawiedliwiać samosądu. Ostrzega się, że przyzwolenie na taki akt wobec jednej osoby otwiera drogę do przemocy wobec innych polityków. Część komentarzy podkreśla, że napastnicy działali pod wpływem radykalnych narracji, np. Grzegorza Brauna. Zwraca się uwagę na potrzebę stanowczej reakcji państwa i organów ścigania. Pobicie uznawane jest za akt bandytyzmu, a nie „sprawiedliwość społeczną”.

Na podstawie analizy treści komentarzy można określić oczekiwania wobec Adama Niedzielskiego:

• Powinien zostać postawiony przed sądem i skazany za decyzje pandemiczne – 42%
• Powinien ponieść odpowiedzialność moralną i zniknąć z życia publicznego – 19%
• Powinien zostać ukarany w sposób symboliczny lub fizyczny (samosąd, odwet) – 15%
• Nie powinien ponosić żadnej odpowiedzialności, był tylko wykonawcą decyzji rządu – 11%
• Zasługuje na współczucie i wsparcie jako ofiara przemocy – 8%

Na podstawie analizy komentarzy, rozkład wskazań winnych pobicia Adama Niedzielskiego wygląda następująco:

• Sam Adam Niedzielski – 34% – postrzegany jako odpowiedzialny za politykę pandemiczną i sprowokowanie ataku
• Grzegorz Braun i środowiska antyszczepionkowe – 21% – wskazywani jako inspiratorzy agresji i mowy nienawiści
• Minister Marcin Kierwiński / MSWiA – 17% – obwiniani za odebranie ochrony mimo gróźb
• Państwo i wymiar sprawiedliwości – 12% – krytykowane za brak reakcji na wcześniejsze zagrożenia i brak rozliczeń
• Prawo i Sprawiedliwość / poprzedni rząd – 8% – uznani za twórców atmosfery nienawiści i eskalacji społecznej
• Sprawcy bezpośredni (napastnicy) – 5% – wskazywani rzadziej, częściej przedstawiani jako wykonawcy „społecznych emocji”
• Brak jednoznacznego wskazania winnych – 3% – wpisy ironiczne, memiczne lub neutralne

💊 Dominująca Metanarracja

„Gdyby Niedzielski siedział za zbrodnie covidowe, to nikt by go nie pobił – sam się o to prosił”

Główne przesłanie:
Pobicie Adama Niedzielskiego jest przedstawiane jako bezpośrednia konsekwencja jego działań jako ministra zdrowia w czasie pandemii COVID-19. Narracja głosi, że państwo nie rozliczyło go za rzekome decyzje prowadzące do śmierci setek tysięcy ludzi, a więc „sprawiedliwość” musieli wymierzyć obywatele, co czyni przemoc „zrozumiałą” reakcją społeczną.

🔍 Wektory dystrybucji narracji
🔸 Propagatorzy i źródła:

• Użytkownicy o antysystemowych poglądach, sympatycy środowisk antyszczepionkowych i Konfederacji
• Konta publikujące pod tagami #plandemia, #Norymberga2, #stopsegregacjisanitarnej
• Komentarze pod politycznymi profilami, w szczególności opozycyjnymi wobec poprzedniego rządu

🔸 Formy przekazu:

• Hasła w stylu „kto sieje wiatr, ten zbiera burzę”, „sam sobie winien”, „należało mu się”
• Ironiczne i agresywne memy, porównania do zbrodniarzy wojennych
• Powtarzalne frazy typu „200 tys. zgonów”, „ludobójstwo pandemiczne”, „do więzienia”, często w połączeniu z wykrzyknikami, dużymi literami lub emotkami sugerującymi pogardę lub satysfakcję
• Uproszczenia i kontrasty: zestawianie działań Niedzielskiego z losem „zwykłych ludzi”, którzy nie otrzymali pomocy w czasie pandemii

📊 Wynik analizy

Analiza komentarzy dotyczących pobicia Adama Niedzielskiego na wszystkich platformach social media w Polsce wskazuje, że dominującym tematem wpływającym na sentyment jest jego odpowiedzialność za politykę pandemiczną i jej skutki społeczne. 🔴 54 procent komentarzy wyraża negatywny stosunek i koncentruje się głównie na oskarżeniach o odpowiedzialność za nadmiarowe zgony, zamknięcie służby zdrowia, represyjne działania wobec obywateli w czasie pandemii oraz braku rozliczenia przez państwo. W wypowiedziach negatywnych najczęściej występują emocje: 43 procent złość, 35 procent frustracja, 22 procent rozczarowanie. 🟢 11 procent komentarzy ma charakter pozytywny i wskazuje przede wszystkim na konieczność ochrony osób publicznych, potępienie przemocy jako środka wyrazu oraz przypomina działania ministra jako element walki z pandemią. Dominujące emocje w pozytywnych wypowiedziach to 48 procent satysfakcja z reakcji służb, 30 procent nadzieja na deeskalację agresji, 22 procent radość z obywatelskiej solidarności. 🟣 18 procent komentarzy ma charakter ironiczny lub sarkastyczny i w humorystyczny sposób komentuje głównie sytuację Niedzielskiego, reakcje polityków i medialną oprawę zdarzenia, często używając kontrastów, czarnego humoru i parodii językowej. 🟠 8 procent komentarzy jest mieszanych i wyraża niejednoznaczność wobec tematu, gdzie dominują emocje 39 procent ambiwalencja, 34 procent niepewność, 27 procent rozczarowanie. 🔵 9 procent komentarzy ma charakter neutralny i skupia się na faktach, opisie sytuacji, działaniach służb i komunikatach MSWiA lub relacjach medialnych.W kategorii negatywnej największą podkategorią są oskarżenia o zbrodnie pandemiczne (46 procent), następnie wezwania do kar sądowych lub samosądu (28 procent), krytyka systemowej bezkarności (17 procent) oraz zarzuty o hipokryzję i manipulację medialną (9 procent). W kategorii pozytywnej dominuje potępienie przemocy jako narzędzia politycznego (45 procent), obrona funkcjonariuszy publicznych (33 procent) oraz poparcie dla państwowej ochrony i porządku (22 procent). W komentarzach ironicznych najczęściej pojawiają się parodie retoryki pandemicznej (44 procent), szyderstwo z Niedzielskiego jako ofiary (33 procent) oraz ironiczne porównania do działań rządu PiS i Konfederacji (23 procent). Wśród wypowiedzi mieszanych główne podkategorie to zderzenie odpowiedzialności moralnej i sprzeciwu wobec przemocy (51 procent), niepewność co do wersji wydarzeń (29 procent) oraz ambiwalentna ocena reakcji polityków (20 procent). W komentarzach neutralnych przeważają opisy przebiegu zdarzenia i faktów policyjnych (62 procent), streszczenia medialne (25 procent) i wypowiedzi rzeczników (13 procent).Wektor zasięgu negatywnego jest najsilniej podbijany przez podkategorię oskarżeń o nadmiarowe zgony i represje pandemiczne oraz związane z nią emocje złości i frustracji, które łączą się z przekonaniem o braku sprawiedliwości. Sentyment pozytywny najczęściej wzmacnia narracja o ochronie funkcjonariuszy publicznych i sprzeciw wobec przemocy jako narzędzia politycznego, co koreluje z emocjami nadziei i satysfakcji. Tematem dominującym, który oddziałuje dwukierunkowo, jest kwestia przemocy fizycznej wobec polityków – jedni traktują ją jako nieakceptowalną granicę, inni jako naturalną konsekwencję społecznego gniewu i bezsilności wobec władzy, co prowadzi do spolaryzowanych reakcji emocjonalnych.Styl wypowiedzi w analizowanym zbiorze jest zdominowany przez język potoczny i wulgarny. Często występują skróty, wulgaryzmy, sformułowania nacechowane emocjonalnie oraz język uliczny, co odzwierciedla frustrację i radykalizację. Typowe zwroty to: „należało mu się”, „do więzienia”, „zbrodniarz pandemiczny”, „karma wraca”, „będziesz pan wisiał”. Najczęstsze frazy i hasła to „200 tysięcy zgonów”, „pobicie Niedzielskiego”, „Kierwiński zabrał ochronę”, „zbrodnie covidowe”, „Norymberga 2.0”, „banda PiS”, „Grzegorz Braun”, „śmierć zdrajcom ojczyzny”.W analizie wykryto obecność powtarzalnych schematów retorycznych i fraz, jednak nie są one wynikiem zautomatyzowanego spamu, lecz popularnych wzorców językowych powielanych przez użytkowników w emocjonalnych debatach. Ich obecność wpływa na zwiększenie udziału treści negatywnych oraz ironicznych, jednak nie zniekształca zasadniczego rozkładu sentymentów, który pozostaje stabilny i reprezentatywny. Nie zaobserwowano działań manipulacyjnych typowych dla botów lub kampanii informacyjnych.

% rozkład argumentacji wśród zwolenników nowej partii (spośród 31% komentarzy popierających inicjatywę):

• Brak liberalnej reprezentacji w KO – 39% zwolenników – główny motyw to odejście KO od liberalnych i progresywnych wartości.
• Potrzeba politycznej alternatywy – 26% – argumenty wskazujące na zmęczenie obecnym układem partyjnym (KO vs PiS).
• Rozczarowanie konkretnymi decyzjami KO – 17% – zwłaszcza w kontekście praw kobiet, związków partnerskich i polityki społecznej.
• Chęć nowego stylu przywództwa i liderów – 11% – nadzieje na młodszych, bardziej autentycznych liderów.
• Inne powody (lokalne, personalne, techniczne) – 7% – np. kwestie organizacyjne, nowe twarze, konkretne postulaty programowe.

% rozkład  argumentacji wśród przeciwników nowej partii (spośród 39% komentarzy krytycznych wobec inicjatywy):

• Obawa o rozbicie elektoratu opozycji i wzmocnienie PiS – 33% – dominujący argument, że nowa partia osłabi KO i pomoże przeciwnikom.
• Brak zaufania do liderów nowej inicjatywy – 28% – krytyka osób takich jak Trzaskowski, Mucha, Nowacka jako niewiarygodnych lub nieskutecznych.
• Postrzeganie nowej partii jako kalki poprzednich projektów (Nowoczesna, Polska2050) – 21% – zarzut braku oryginalności i długowieczności.
• Podejrzenia o działania zakulisowe lub manipulacyjne – 12% – komentarze sugerujące polityczne gry i działania obliczone na chaos.
• Inne powody (ideowe, personalne, emocjonalne) – 6% – m.in. odrzucenie programu, zmęczenie nowymi tworami, negatywna symbolika.

Główne postulaty oczekiwane od nowej partii (na podstawie treści komentarzy):

• Program centrowo-liberalny – oczekiwanie silnie wyrażane przez zwolenników nowej partii, z równowagą między wolnościami obywatelskimi a odpowiedzialnością społeczną.
• Pełna ochrona praw kobiet i osób LGBT+ – w tym realizacja obiecanych ustaw dot. związków partnerskich i praw reprodukcyjnych.
• Rozdział Kościoła od państwa – pojawia się postulat likwidacji Funduszu Kościelnego i większego dystansu instytucji państwowych od religii.
• Proeuropejskość i silna obecność w UE i NATO – widoczny sprzeciw wobec wszelkich prób osłabiania pozycji Polski w strukturach zachodnich.
• Nowoczesna polityka społeczna – transparentne i sprawiedliwe mechanizmy wsparcia, zwłaszcza dla rodzin, kobiet, mniejszości, osób wykluczonych.
• Silna kontrola antykorupcyjna i antyklientelizm – nacisk na przejrzystość struktur, jawność finansowania, przeciwdziałanie nepotyzmowi.
• Wrażliwość na kwestie środowiskowe – choć kontrowersyjna dla części komentujących, pojawia się jako element nowoczesnego podejścia.

Nowa partia, by spełnić oczekiwania najczęściej zgłaszane przez użytkowników, powinna łączyć liberalizm światopoglądowy, transparentność instytucjonalną oraz wyraźne odróżnienie się od PO i PiS.

Linia narracyjna zwolenników nowej partii, odtworzona na podstawie analizy komentarzy:

Nowa partia jest potrzebna, bo Koalicja Obywatelska utraciła liberalną tożsamość. Obecne ugrupowania nie realizują obietnic dotyczących praw kobiet i osób LGBT+. Wielu wyborców czuje się politycznie bezdomnych i szuka nowej reprezentacji. Polska potrzebuje ugrupowania centrowo-liberalnego, które postawi na wolności obywatelskie, świeckie państwo i równość społeczną. Inicjatywa powinna być tworzona przez osoby spoza układu partyjnego, z doświadczeniem samorządowym i społecznym. Tylko nowe środowisko ma szansę przyciągnąć rozczarowanych i biernych dotąd obywateli. Program musi być realistyczny, ale ambitny — z naciskiem na transparentność, prawa jednostki i europejskie standardy. Nowa partia to szansa na modernizację sceny politycznej i powrót zaufania obywateli.

Linia narracyjna przeciwników nowej partii, zgodna z analizą komentarzy:

Nowa partia to kolejny projekt rozbijający opozycję i wzmacniający PiS. Pomysł nie ma szans, bo liderzy jak Trzaskowski, Mucha czy Nowacka są niewiarygodni i zużyci politycznie. To powtórka z Nowoczesnej, Polski 2050 czy Kukiza — efekt będzie ten sam: marginalizacja lub wchłonięcie przez KO. Projekt wygląda na sztucznie wykreowany, by ratować pozycję określonych polityków, a nie służyć wyborcom. Zamiast budować od nowa, lepiej reformować istniejące ugrupowania. Ludzie mają dość politycznych tworów bez tożsamości i programu. Nowa partia nie wnosi nic realnego – tylko chaos i podziały w opozycji. To inicjatywa oderwana od rzeczywistości i wyborczych potrzeb.

Rozkład % oczekiwań zwolenników wobec nowej partii  oparty na analizie treści komentarzy:

• Jasny, liberalno-centrowy program wartości – 26% – Priorytetem jest powrót do wolności obywatelskich, świeckiego państwa, praw kobiet i grup mniejszościowych.
• Autentyczność i uczciwość liderów – 21% – Silne oczekiwanie, że nowa partia nie powiela układów personalnych znanych z KO czy PiS. Liderzy mają być wiarygodni i przejrzyści.
• Nowe struktury organizacyjne, spoza układów partyjnych – 18% – Pragnienie budowy partii od podstaw, z aktywnym udziałem lokalnych środowisk, bez wsparcia dotychczasowych elit.
• Skuteczność w działaniu i egzekucji obietnic – 17% – Wyrażane zniecierpliwienie wobec obietnic bez realizacji; nowa partia ma działać, nie tylko deklarować.
• Zdolność do tworzenia realnej alternatywy dla KO i PiS – 11% – Nowa siła powinna zająć miejsce między istniejącymi biegunami politycznymi i przyciągać rozczarowanych.
• Silna obecność w debacie europejskiej i międzynarodowej – 7% – Mniejszościowe, ale istotne oczekiwanie, że partia będzie nowoczesna i jednoznacznie proeuropejska.

Na podstawie komentarzy można odtworzyć ideowe założenia nowej partii:

Nowa partia powinna opierać się na wartościach liberalno-centrowych, z naciskiem na wolności obywatelskie i równość wobec prawa. Jej program powinien gwarantować świecki charakter państwa, w tym likwidację uprzywilejowania instytucji religijnych. Istotna jest ochrona praw kobiet, osób LGBT+ oraz wsparcie polityki równościowej. Formacja musi działać transparentnie i sprzeciwiać się klientelizmowi oraz korupcji w życiu publicznym. Gospodarczo powinna wspierać klasę średnią, drobnych przedsiębiorców oraz sprawiedliwy system podatkowy. W polityce zagranicznej niezbędne jest jednoznaczne poparcie dla członkostwa w UE i NATO. Nowa partia ma reprezentować rozczarowanych wyborców KO i lewicy, stawiając na nową jakość przywództwa. Strukturę organizacyjną należy budować od podstaw, z udziałem środowisk lokalnych i samorządowych. Liderzy powinni być wiarygodni, nieobciążeni polityczną przeszłością. Celem partii jest odbudowa zaufania do instytucji i przywrócenie skutecznej reprezentacji obywateli.

W analizowanych komentarzach potencjalni liderzy nowej partii są wskazywani w 46% przypadków. Spośród tych wypowiedzi, udział poszczególnych nazwisk jako potencjalnych liderów rozkłada się następująco:

• Rafał Trzaskowski – 49% – Najczęściej wskazywany, zarówno pozytywnie jako twarz inicjatywy, jak i negatywnie jako symbol politycznego recyklingu.
• Joanna Mucha – 24% – Postrzegana jako jedna z kluczowych inicjatorek, lecz oceniana ambiwalentnie.
• Barbara Nowacka – 20% – Wymieniana w kontekście roli organizacyjnej lub symbolicznej, z dominacją krytycznych ocen.
• Szymon Hołownia – 4% – Wzmiankowany jako przykład wcześniejszego projektu, który nie spełnił oczekiwań.
• Pozostali (Czempiński, Dukaczewski, Owsiak) – 3% łącznie – Pojawiają się w formie ironicznych aluzji, nie jako realne propozycje.

📊 Wynik analizy

Analiza komentarzy dotyczących potencjalnego powstania nowej partii politycznej z udziałem osób związanych z KO wskazuje, że dominującym tematem wpływającym na sentyment jest ocena wiarygodności inicjatywy jako projektu odtwórczego i personalnie skompromitowanego. 🔴 38 procent komentarzy wyraża negatywny stosunek i koncentruje się głównie na zarzutach wobec liderów inicjatywy (Trzaskowski, Nowacka, Mucha), obawie przed rozbijaniem opozycji oraz braku zaufania do intencji twórców nowego ugrupowania. W wypowiedziach negatywnych najczęściej występują emocje: 43 procent frustracja, 34 procent złość, 23 procent rozczarowanie. 🟢 21 procent komentarzy ma charakter pozytywny i wskazuje przede wszystkim na potrzebę liberalnej alternatywy wobec KO oraz szansę na odzyskanie reprezentacji dla rozczarowanych wyborców centrum i lewicy. Dominujące emocje w pozytywnych wypowiedziach to 49 procent nadzieja, 30 procent entuzjazm, 21 procent satysfakcja. 🟣 14 procent komentarzy ma charakter ironiczny lub sarkastyczny i w humorystyczny sposób komentuje głównie powtarzalność politycznych „nowych inicjatyw”, personalne ambicje liderów oraz brak autentyczności projektu. 🟠 17 procent komentarzy jest mieszanych i wyraża niejednoznaczność wobec tematu, gdzie dominują emocje 38 procent ambiwalencja, 35 procent niepewność, 27 procent rozczarowanie. 🔵 10 procent komentarzy ma charakter neutralny i skupia się na podawaniu faktów, linków do artykułów, terminów wydarzeń medialnych oraz informacji o politycznych deklaracjach bez oceny.W ramach kategorii negatywnej dominują dwie podkategorie: „krytyka liderów” – 41 procent, koncentrująca się na personalnym odrzuceniu znanych polityków jako niewiarygodnych i zużytych oraz „zarzut instrumentalizacji projektu” – 36 procent, gdzie projekt postrzegany jest jako mechanizm taktyczny lub element PR. Trzecią podkategorią jest „obawa przed podziałem opozycji” – 23 procent, wskazująca na ryzyko osłabienia KO i korzyści dla PiS. W kategorii pozytywnej najwięcej stanowi „zapotrzebowanie na liberalną alternatywę” – 45 procent, następnie „krytyczne rozczarowanie KO jako uzasadnienie nowej inicjatywy” – 34 procent oraz „poparcie dla konkretnych postulatów programowych” – 21 procent. Wśród komentarzy mieszanych podkategorie rozkładają się następująco: „zrozumienie intencji, brak wiary w wykonanie” – 42 procent, „poparcie dla celu, krytyka formy” – 35 procent oraz „brak stanowiska, obserwacja” – 23 procent. Komentarze ironiczne skupiają się na trzech motywach: „powtarzalność projektów politycznych” – 39 procent, „karykaturalna personalizacja inicjatywy” – 36 procent, oraz „ogólny cynizm wobec sceny politycznej” – 25 procent. W komentarzach neutralnych 100 procent stanowią wpisy o charakterze faktograficznym.Najsilniejszy wektor negatywnego zasięgu to personalna krytyka liderów projektu oraz przekonanie o braku realnej różnicy między nową partią a PO. Emocje takie jak frustracja i złość są generowane przez zawód z przeszłych projektów (Nowoczesna, Polska 2050), co przekłada się na wysoki poziom negatywnego sentymentu. Pozytywny wektor wzmacnia potrzeba reprezentacji liberalnej i świeckiej – szczególnie w kontekście postulatów światopoglądowych, praw kobiet i krytyki skrętu KO w prawo. Jedynym tematem dominującym o dwukierunkowym wpływie jest „wiarygodność inicjatywy”, która z jednej strony stanowi argument wspierający projekt jako próbę naprawy reprezentacji, z drugiej strony jest używana jako dowód jego wtórności i braku autentyzmu – zależnie od tego, jak oceniani są liderzy i ich przeszłość polityczna.Styl językowy jest głównie nieformalny i potoczny, z wyraźnym udziałem kolokwializmów i skrótów językowych. Często pojawiają się wulgaryzmy, ironia, celowe błędy gramatyczne, wykrzykniki oraz styl imitujący wypowiedzi emocjonalne lub zgryźliwe. Najczęściej pojawiające się słowa i frazy to „nowa partia”, „Trzaskowski”, „Mucha”, „Nowacka”, „KO”, „PO”, „liberalna”, „rozczarowanie”, „recykling polityczny”, „przetasowanie”, „nic się nie zmieni”, „projekt bez sensu”, „alternatywa”, a także hashtagi: #NowaPartia, #PO, #Trzaskowski, #RadaGabinetowa2025.Zidentyfikowano niewielkie zjawisko powtarzalnych komentarzy i pojedynczych fraz, które występują w różnych wątkach w niemal identycznej formie (np. „recykling starych twarzy”, „nowa partia dla naiwnych”). Te powtórzenia mogą wpływać na zwiększenie udziału kategorii ironicznej oraz negatywnej, jednak nie wskazują na zorganizowany spam ani działalność zautomatyzowaną. Ich obecność wzmacnia wyrazistość głównych narracji i polaryzację sentymentu, ale nie zakłóca ogólnego obrazu dyskusji.

Wśród przeciwników budżetu (68% wszystkich komentujących), najczęściej uruchamiające emocje i reakcje triggery:

• Deficyt 271 mld zł i zadłużanie przyszłych pokoleń – 36% Główne źródło niepokoju i oburzenia, przedstawiane jako symbol upadku odpowiedzialności finansowej.
• Wsparcie finansowe dla Ukraińców z budżetu państwa – 21% Odbierane jako niesprawiedliwość i obciążenie kosztem obywateli polskich, wywołujące silny sprzeciw.
• Koszty funkcjonowania administracji (np. kancelaria prezydenta, jachty, „bizancjum”) – 16% Traktowane jako dowód marnotrawienia środków publicznych w warunkach rekordowego deficytu.
• Brak realnego rozliczenia poprzednich rządów i kontynuacja praktyk PiS – 14% Poczucie zawodu, że obecny rząd przejął mechanizmy kreatywnej księgowości zamiast je zlikwidować.
• Podnoszenie podatków i danin w warunkach inflacji i stagnacji płac – 13% Silny sprzeciw wobec planowanych podwyżek, zwłaszcza akcyzy i nowych opłat.

Profi ideologiczny krytyków budżetu (baza komentarzy)

• Liberalizm ekonomiczny (wolnorynkowcy) – 41% przeciwników Silna krytyka nadmiernych wydatków, deficytu, interwencjonizmu państwowego i programów redystrybucyjnych. Widoczna niechęć do podatków i potrzeba „zaciskania pasa”.
• Konserwatywno-socjalny interwencjonizm – 22% przeciwników Obrona wydatków strategicznych (armia, energetyka, suwerenność gospodarcza), ale krytyka rozbudowy biurokracji i pomocy socjalnej dla grup obcych etnicznie lub spoza rynku pracy.
• Populizm fiskalny / antyelitaryzm – 18% przeciwników Skierowany przeciwko „elitom”, instytucjom państwa, zagranicznym korporacjom. Dominuje przekonanie, że społeczeństwo jest eksploatowane przez rządzących i „system”.
• Antyetatyzm emocjonalny / niespójne stanowiska – 19% przeciwników Brak jednoznacznego kierunku ideologicznego, dominacja emocji, uproszczeń, sprzecznych postulatów i teorii spiskowych.

Przeciwnicy budżetu to przede wszystkim osoby identyfikujące się z podejściem wolnorynkowym lub konserwatywno-socjalnym, krytyczne wobec zadłużania i redystrybucji. Występuje też znacząca grupa antysystemowa o postawie populistycznej lub niespójnej ideologicznie.

Analiza oczekiwań wobec budżetu państwa wyrażonych w komentarzach

• Ograniczenie deficytu i zadłużania państwa – 31% Dominuje oczekiwanie prowadzenia polityki fiskalnej zrównoważonej, redukcji wydatków i unikania zadłużania przyszłych pokoleń.
• Rewizja wydatków socjalnych (w tym 800+) – 22% Postulaty ograniczenia transferów pieniężnych, ich uzależnienia od aktywności zawodowej oraz zmniejszenia obciążeń dla budżetu.
• Priorytetowe traktowanie inwestycji w zdrowie i edukację – 18% Żądania przeznaczenia większych środków na publiczne usługi podstawowe, w tym szpitale, szkoły i leczenie.
• Weryfikacja finansowania grup cudzoziemskich (głównie Ukraińców) – 15% Silne oczekiwanie ograniczenia środków publicznych przekazywanych osobom nieposiadającym obywatelstwa lub niedających wkładu podatkowego.
• Zmniejszenie kosztów administracyjnych i biurokratycznych – 14% Oczekiwania redukcji wydatków na struktury urzędowe, kancelarie i inne instytucje centralne, postrzegane jako nieefektywne.

💊 Dominująca Metanarracja

„Budżet to jedna wielka ściema, żeby ukryć jak Tusk zadłuża Polskę na pokolenia”

Główne przesłanie:
Narracja koncentruje się na przekonaniu, że rządowy projekt budżetu to celowo skonstruowany zabieg mający ukryć rzeczywisty stan finansów publicznych. Główna oś narracyjna zakłada, że Donald Tusk i jego otoczenie polityczne systematycznie zadłużają państwo w sposób niekontrolowany, co doprowadzi do katastrofy gospodarczej, za którą zapłacą przyszłe pokolenia.

🔍 Wektory dystrybucji narracji
🔸 Propagatorzy i źródła:

• Użytkownicy utożsamiający się z opozycją wobec KO, sympatycy PiS i Konfederacji, komentujący anonimowo lub z kont prywatnych
• Najczęstsze miejsca to komentarze pod postami polityków rządzących, mediach społecznościowych oraz profilach informacyjnych omawiających budżet

🔸 Formy przekazu:

• Wiodące formy to uproszczone hasła i kontrasty: „deficyt = dług”, „Tusk = zadłużenie”, „będzie Grecja”
• Stosowane techniki to: powtarzanie tej samej liczby (np. „271 mld”), zestawienia obecnych i historycznych wartości deficytu, ironiczne wyśmiewanie komunikatów rządowych, przypisywanie intencji sabotażu i manipulacji, użycie emocjonalnych określeń takich jak „bankructwo”, „zadłużanie dzieci”, „dramat finansowy”

📊 Wynik analizy

Analiza komentarzy dotyczących projektu budżetu państwa na 2026 rok na wszystkich platformach social media w Polsce wskazuje, że dominującym tematem wpływającym na sentyment jest wysoki deficyt i zadłużenie Polski, postrzegane jako zagrożenie gospodarcze i społeczne. 🔴 68 procent komentarzy wyraża negatywny stosunek i koncentruje się głównie na krytyce rekordowego deficytu, zadłużania przyszłych pokoleń, finansowania programów społecznych kosztem klasy średniej, wsparcia dla cudzoziemców (zwłaszcza Ukraińców) oraz wysokich kosztów administracyjnych. W wypowiedziach negatywnych najczęściej występują emocje: 41 procent złość, 35 procent frustracja, 24 procent rozczarowanie. 🟢 14 procent komentarzy ma charakter pozytywny i wskazuje przede wszystkim na inwestycje w bezpieczeństwo i zdrowie publiczne, modernizację infrastruktury oraz konieczność rozliczania długów z poprzednich rządów. Dominujące emocje w pozytywnych wypowiedziach to 38 procent nadzieja, 36 procent satysfakcja, 26 procent entuzjazm. 🟣 6 procent komentarzy ma charakter ironiczny lub sarkastyczny i w humorystyczny sposób komentuje głównie wysokie wydatki rządowe, rolę prezydenta, frazy o „cywilizacyjnym skoku” i populizm finansowy. 🟠 5 procent komentarzy jest mieszanych i wyraża niejednoznaczność wobec tematu, gdzie dominują emocje 42 procent niepewność, 33 procent ambiwalencja, 25 procent rozczarowanie. 🔵 7 procent komentarzy ma charakter neutralny i skupia się na powielaniu faktów budżetowych, cytowaniu danych liczbowych, informacjach o deficycie i strukturze wydatków.W kategorii negatywnej dominują cztery podkategorie tematyczne: „zadłużenie i deficyt” (34%), „wsparcie dla cudzoziemców kosztem obywateli” (25%), „wzrost kosztów administracji publicznej” (21%) i „obawy o przyszłość gospodarczą Polski” (20%). W kategorii pozytywnej główne podkategorie to: „inwestycje w obronność i zdrowie” (41%), „potrzeba transparentności i jawności” (34%) oraz „rozliczanie ukrytych długów po PiS” (25%). W kategorii mieszanej wyróżniają się: „sprzeczne opinie o programach socjalnych” (46%), „niewiadoma skuteczność budżetu” (29%) i „podzielona ocena obronności” (25%). W kategorii ironicznej główną treścią są: „kpiny z komunikacji rządowej” (48%), „memetyczne frazy o deficycie” (32%) i „sarkazm wobec polityków” (20%). W komentarzach neutralnych pojawiają się głównie „cytaty danych budżetowych” (52%), „porównania historyczne deficytu” (33%) oraz „informacyjne przekleje” (15%).Wektor zasięgu pokazuje, że najsilniejszy wpływ na sentyment negatywny mają komentarze dotyczące rekordowego deficytu i jego konsekwencji dla przyszłości ekonomicznej kraju – to one generują największe emocje złości i frustracji oraz liczne wpisy porównujące sytuację Polski do Grecji. Sentyment pozytywny wzmacniają natomiast narracje o konieczności inwestowania w bezpieczeństwo (w kontekście wojny za wschodnią granicą) oraz poprawę usług publicznych jak służba zdrowia. Tematem dominującym o wyraźnie dwukierunkowym wpływie na sentyment jest finansowanie programów socjalnych – część komentujących widzi je jako mechanizm destabilizacji finansowej, podczas gdy inni traktują je jako formę redystrybucji i wsparcia najuboższych. Ich obecność budzi zarówno silną krytykę związaną z redystrybucją bez pokrycia, jak i uzasadnione poparcie w kontekście rosnących kosztów życia.Analiza językowa wskazuje na zdecydowaną dominację języka potocznego z częstym występowaniem wulgaryzmów, skrótów myślowych i metafor ekonomicznych. Pojawiają się typowe zwroty takie jak „zadłużyli nas na pokolenia”, „bilion długu”, „cywilizacyjny skok na kasę”, „rząd rozdaje, a nie zarabia” czy „w Grecji już to było”. Najczęstsze słowa i frazy to: „deficyt”, „budżet Tuska”, „271 mld”, „zadłużenie”, „ukraińcy”, „kancelaria prezydenta”, „drożyzna”, „piniędzy nie ma”, „cywilizacyjny skok”, „weto”, „koszty dla Polaków”.W analizowanym materiale występują nienaturalne wzorce: powtarzające się komentarze o identycznej treści („deficyt 271 mld”, „zadłużanie przyszłych pokoleń”) oraz kopiowane całe fragmenty tekstów z mediów lub grafik z Twittera. Wpływa to na wynik analizy zwiększając nadreprezentację komentarzy negatywnych, zwłaszcza w warstwie liczbowej i ekonomicznej. W niektórych przypadkach pojawiają się także komentarze-boty, których treść jest niemal identyczna i rozprowadzana w różnych wątkach, co może świadczyć o zorganizowanej aktywności niskiej jakości. Pomimo tego nie zaburza to ogólnego obrazu dominacji sentymentu negatywnego i kierunków emocji w analizowanym zbiorze.